VvSL | DecaZine 29

DE PRAKTIJK IN In 2008 mocht ik mezelf decaan noemen, op het Teyler College in Haarlem. Ik sloot me ogenblikkelijk aan bij de Kennemer- kring. Vooral de uitstapjes herinner ik me levendig. Ook de weemoed die mij altijd weer bekroop, omdat ik iedere opleiding even interessant vond en graag opnieuw had willen kiezen. Precies de reden waarom kiezen zo moeilijk is! Maar ook de strijd die mijn collega-decanen kennelijk steeds weer binnen hun eigen school moesten leveren om die donderdag vrij te houden om mee te kunnen. En de moedeloosheid die hen af en toe overviel als er weer een bezuinigingsplan door de directie was geventileerd, waarbij Maar de basis bij mij was gelegd wat betreft de visie op LOB en de rol van decanen daarbij. Een paar jaar later kwam ik te werken voor het Contactcentrum Onderwijs Arbeid Flevoland. Doel van de COA’s (in iedere provincie was er één) was het verbinden van bedrijfsleven en onderwijs. De docentenstages waren de meest favoriete activiteiten die wij organiseerden, op de voet gevolgd door arbeidsoriëntatiestages en de COA-decanendagen, waarbij steeds een sector centraal stond. Bij de lunch zat de stemming er altijd al goed in, zoals ook altijd bij het VvSL-congres. De COA’s moesten fuseren met de beroepskeuzebureaus en de organen voor het leerlingwezen. En fuseren betekent reorganiseren. Zo kwam ik in 1996 bij de voorloper van het Tweede Fase Adviespunt uit om de communicatie te verzorgen. En wat bleek: het waren vooral veel decanen die zeer actief bezig waren met de vormgeving van de Tweede Fase en de implementatie van het studiehuis. Logisch, want in de examenprogramma’s werd door het benoemen van het domein Oriëntatie op studie en beroep erkend dat dit de essentie van onderwijs is, dat het bij onderwijs gaat om de voorbereiding op de toekomst en dat alle vakken en vakdocenten daaraan een bijdrage zouden moeten leveren. De decaan zou dat moeten gaan organiseren en faciliteren. Eigenlijk begon mijn nooit tot volle wasdom gekomen carrière als decaan bij het Project Handleiding Integratie Keuzebegeleiding, afgekort PHIK. Onderling hadden we het over ‘ pik ’, maar dat zeiden we maar niet hardop in het eerbiedwaardige gezelschap, waarin mijn (studie-)vriendin en ondergetekende zich ineens bevonden in najaar 1984. We zochten een afstudeerproject voor onze studie Onderwijskunde en kwamen in contact met het APS. Dat kon wel stagiaires gebruiken en aangezien we inmiddels een rapport hadden opgeleverd over zin en onzin van opleidings- en banenmarkten in het kader van de keuzebegeleiding, leek PHIK in ons straatje te passen. Onder leiding van twee APS-projectleiders vergaderden maandelijks zeven decanen uit alle windrichtingen van Nederland en verdeeld over de verschillende schoolsoorten. Kern van het project was dat keuzebegeleiding niet geïsoleerd moest worden aangeboden, maar in alle vakken geïntegreerd aan de orde moest komen. Ik bezocht voor dit project zelfs het middenschoolcongres in Gorredijk! Dat waren nog eens tijden. Wij waren nog groen, de decanen wat ouder. Ik ontdekte toen wel dat decanen over het algemeen gezellige, enthousiaste, positief in het leven staande mensen waren, die door het vuur gingen voor hun leerlingen, maar misschien wel te lief waren voor hun schoolleidingen. door Marlies van Tooren Te lief, te empathisch en conflict mijdend de groeten! Vakbladvoordecanen | Num “Als loopbaanbegeleider ishetniet jouwverantwoordelijkheiddatde leerlingde juistekeuzemaakt,m dat jehemhelpt te lerenkiezen.” pagina18 Aanradervoorelke leraar die inde lockdown les wilgevenalsofhij in zijn lokaal staat. pagina47 “Do succes many 40

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI3ODc=