VvSL | DecaZine 29

15 DecaZine 29 juni 2021 Verder helpen van jongeren die het zonder die hulp niet zouden redden het goed is, heeft u ondertussen de menukaart met plannen waar u uit kunt kiezen eindelijk ontvangen. Maar de slechtste dienst die de politiek het onderwijs kan bewijzen is denken dat met een eenmalige zak geld de onderliggende problemen in het onderwijs worden opgelost. Daar is echt meer voor nodig. Een herwaardering van het onderwijs, inclusief een fatsoenlijk salaris. Een aanpak van de werkdruk, onder meer door kleinere klassen en meer ondersteuning in het klaslokaal. Een einde aan de bureaucratie die komt kijken bij het bieden van passend onderwijs. Vertrouw de professional wanneer die zegt dat extra hulp nodig is. En bied tijd. Aan leerling en docent. Tijd om na te denken over bijvoorbeeld een vervolgopleiding, tijd om te ontdekken waar de interesses van een jongere liggen, en inderdaad, ook tijd om er misschien iets langer over te doen dan gangbaar is. Daar word je als leerling echt niet minder van. Wie kijkt naar onderzoeken over het onderwijs de afgelopen jaren ziet namelijk wie het eerste slachtoffer is, wanneer dat niet gebeurt. De jongere die het niet van huis meekrijgt. De jongere die nu al een jaar met meerdere broertjes of zusjes in een klein flatje probeert thuisonderwijs te volgen. De jongere wiens ouders niet kunnen helpen. Dat raakt de kern van wat het onderwijs zou moeten doen. Het verder helpen van jongeren die het zonder die hulp niet zouden redden. Daar zult u ons voor nodig hebben. Want zonder een investering in uw mooie beroep, zonder kleinere klassen, zonder een lagere werkdruk zal het tekort alleen maar verder toenemen. Dat verplicht de politiek tot het maken van keuzes, tot het maken van een radicale keuze voor het onderwijs. Wij zullen ons steentje bij proberen te dragen, waar we kunnen! Binnen de Kamer, maar waar nodig uiteraard ook daarbuiten. 100 procent van de beslissingen moeten nemen met maar 50 procent van de kennis... U herinnert zich misschien nog wel deze uitspraak van premier Mark Rutte aan het begin van de coronacrisis. Elke persconferentie kwam hij weer langs. Ik kan me zomaar voorstellen dat u als decaan of loopbaanbegeleider de afgelopen anderhalf jaar soms datzelfde gevoel had. Waar u in andere tijden rustig met iemand kon gaan zitten, een aantal open dagen kon aanbevelen of samen kon kijken naar wat het beste was voor een leerling, werd dit ineens allemaal een stuk ingewikkelder. Want achter een scherm – we weten het ondertussen allemaal – is toch echt maar een slap aftreksel van persoonlijk contact. Dat geldt voor gesprekken met leerlingen, maar evenzeer voor open dagen, hoezeer onderwijsinstellingen ook hun best doen. Leerlingen zaten langere tijd thuis, waardoor het voor docenten niet alleen moeilijker was het welbevinden van hun pupillen in de gaten te houden, maar ook om te letten op de cognitieve ontwikkeling van een kind. Probeer dan maar eens een goed advies te geven. En deze hectiek en extra zorgen komen nog eens bovenop de zorgelijke ontwikkelingen die we in het onderwijs hebben gezien. Een groeiend tekort aan vakleerkrachten en schoolleiders, blijvende zorgen over de toenemende werkdruk, passend onderwijs dat te vaak voor zowel leerling als docent knelt en een groeiende kansenongelijkheid. De toename van schaduwonderwijs, een vlucht naar betaalde bijlesinstituten. Ga er maar aan staan. De komende jaren is maar liefst 8,5 miljard euro beschikbaar om de opgelopen achterstanden voor leerlingen weg te werken. Als Gastcolumn LilianMarijnissen Lilian Marijnissen (Oss, 1985) is voorzitter van de SP-fractie in de Tweede Kamer en politiek leider van haar partij

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI3ODc=